Συνολικές προβολές σελίδας

ΣΥΣΤΑΣΗ

Με πολύ καλή διάθεση δημοσιεύω στο παρόν blog κάποια άρθρα που πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κάποιους συναδέλφους γυμναστές ή προπονητές, υπάρχουν όμως αρκετοί που αναδημοσιεύουν τα δικά μου άρθρα σε δικά τους site ή blog χωρίς αναφορά στο όνομά μου ή στο blog από όπου προέρχονται τα άρθρα.

Στο εξής απαγορεύεται ρητά σε όλους να αναδημοσιεύουν άρθρα από το παρόν blog και δικά μου άρθρα από οπουδήποτε αλλού τα βρουν διαθέσιμα.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Σχέση αναπνοής – μυοσκελετικού συστήματος



 
  Το αναπνευστικό σύστημα αποτελείται από τη μύτη, τη ρινική και στοματική μοίρα του φάρυγγα, το λάρυγγα, την τραχεία, τους βρόγχους και τους πνεύμονες.
  Κύρια αποστολή του αναπνευστικού συστήματος είναι η ανταλλαγή αερίων μεταξύ του οργανισμού και του περιβάλλοντος.
  Ο αέρας του περιβάλλοντος φθάνει στους πνεύμονες μέσω των αναπνευστικών οδών, όπου θερμαίνεται και καθαρίζεται. Στους πνεύμονες πραγματοποιείται η ανταλλαγή αερίων μέσω των πνευμονικών κυψελίδων.
  Η είσοδος του αέρα στους πνεύμονες (εισπνοή) και η έξοδός του (εκπνοή) πραγματοποιείται μέσω των αναπνευστικών μυών.
  Η εισπνοή είναι ενεργητική κίνηση που ελέγχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα (χωρίς τη θέλησή μας), αλλά το εύρος της μπορεί να αυξηθεί με τη θέλησή μας.
  Η εκπνοή είναι παθητική κίνηση και σε κάποιο επίπεδο μπορεί να γίνει και ενεργητική με τη θέλησή μας.
  Ας ρίξουμε μια γρήγορη ματιά στο πώς πρέπει να λειτουργεί η αναπνοή. Όταν παίρνουμε μια βαθιά αναπνοή, το διάφραγμα θα πρέπει να κατέβει προς τα κάτω, η συστολή του διαφράγματος μετατοπίζει το περιεχόμενο της κοιλιάς προς τα έξω, (για το λόγο αυτό η κοιλιά θα επεκταθεί, ανάλογα με το βάθος της αναπνοής), ανυψώνει και εκτείνει τον θώρακα. Έτσι δημιουργείται αρνητική ενδοθωρακική πίεση, η οποία επιτρέπει την εισροή αέρα στους πνεύμονες. Όταν εισπνέουμε πλήρως, όχι μόνο θα πρέπει να επεκταθεί η κοιλιά, αλλά και οι τελευταίες πλευρές θα πρέπει να επεκταθούν ελαφρώς προς τα πλάγια και το άνω μέρος του θώρακα πρέπει να ανυψωθεί. Εάν δεν συσταλθούν οι μεσοπλεύριοι μύες όταν ελαττώνεται η ενδοθωρακική πίεση θα προκληθεί τράβηγμα προς τα μέσα (εισολκή) του κάτω τμήματος του θωρακικού κλωβού (παράδοξη αναπνοή).

  Έτσι αντί να υπάρχει ένα μόνο στοιχείο για τη διαφραγματική αναπνοή (δηλαδή η κοιλιά που επεκτείνεται) υπάρχουν τρία στοιχεία για ένα πραγματικά αποτελεσματικό τρόπο αναπνοής: 
1. Η κοιλιά που επεκτείνεται 
2. Οι τελευταίες πλευρές που επεκτείνονται ελαφρώς προς τα πλάγια 
3. Το άνω μέρος του θώρακα που ανυψώνεται. 

  Παραθέτω μερικά προβλήματα αναπνοής που σχετίζονται με το μυοσκελετικό σύστημα.

Αναποτελεσματική διαφραγματική αναπνοή
  Όταν η ευθυγράμμιση του διαφράγματος και του πυελικού εδάφους δεν είναι η βέλτιστη, το άτομο οδηγείται σε λάθος διαφραγματική λειτουργία. Συνήθως ένα άτομο που έχει πρόσθια κλίση της λεκάνης (αυξημένη οσφυϊκή λόρδωση) επιστρατεύει τους καμπτήρες του ισχίου και την εν τω βάθει στοιβάδα των ραχιαίων για να αναπνεύσει αποτελεσματικά.

Αδυναμία πλήρους εκπνοής
  Άτομα που περνούν πολλές ώρες την ημέρα σε ορθοστασία και άτομα με επίπεδη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης πολύ συχνά αδυνατούν να εκπνεύσουν σωστά, λόγω κόπωσης, αδυναμίας ή της στάσης του σώματος.

Ανεπαρκής επέκταση των πλευρών
  Οι πλευρές δεν επεκτείνονται σωστά στη μια ή και στις δύο πλευρές του θωρακικού κλωβού. Πιθανόν από προβλήματα ευθυγράμμισης της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση).

Υπερβολική χρήση των μυών του αυχένα
  Πολλά άτομα χρησιμοποιούν του μύες του αυχένα για να βελτιστοποιήσουν την αναπνοή τους, κυρίως τα άτομα με κυφωτική στάση σώματος.

Παράδοξη αναπνοή
  Αντί η κοιλιά να επεκτείνεται κατά την εισπνοή το άτομο κάνει μια κίνηση της κοιλιάς προς τα μέσα, κυρίως λόγω της μη σωστής συστολής των μεσοπλεύριων μυών.

  Όταν αναπνέουμε ανεπαρκώς επηρεάζεται το σώμα μας σε ένα πολύ αρχέγονο επίπεδο. Είτε το ξέρουμε είτε όχι, το σώμα μας αισθάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά, γνωρίζει ότι δεν αναπνέουμε σωστά και προσπαθεί να βρει κάθε δυνατό τρόπο για να βεβαιωθεί ότι διατηρείται η αναπνοή.
  Η χωρητικότητα των πνευμόνων διαφέρει από άτομο σε άτομο. Η ποσότητα του αέρα που διακινείται προς τους πνεύμονες κατά την εισπνοή και εκπνοή με ήρεμες αναπνευστικές κινήσεις, κυμαίνεται μεταξύ 300 και 500 κυβικών εκατοστών.
  Κατά την άσκηση αυτή η ποσότητα μπορεί να αυξηθεί έως και τα 2,5 λίτρα. Όταν το άτομο βρίσκεται σε ηρεμία επιτελούνται 16 έως 18 αναπνευστικές κινήσεις ανά λεπτό. Σε αυξημένες αναπνευστικές ανάγκες, όπως η άσκηση, μπορεί να υπερβούν τις 60 ανά λεπτό.
  Ο τρόπος που αναπνέουμε (περίπου 25.000 επαναλήψεις κάθε μέρα) επηρεάζει τη στάση του σώματος μας και την κίνηση μας και το αντίστροφο.