Συνολικές προβολές σελίδας

ΣΥΣΤΑΣΗ

Με πολύ καλή διάθεση δημοσιεύω στο παρόν blog κάποια άρθρα που πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κάποιους συναδέλφους γυμναστές ή προπονητές, υπάρχουν όμως αρκετοί που αναδημοσιεύουν τα δικά μου άρθρα σε δικά τους site ή blog χωρίς αναφορά στο όνομά μου ή στο blog από όπου προέρχονται τα άρθρα.

Στο εξής απαγορεύεται ρητά σε όλους να αναδημοσιεύουν άρθρα από το παρόν blog και δικά μου άρθρα από οπουδήποτε αλλού τα βρουν διαθέσιμα.

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Προπόνηση για τη βελτίωση της απόδοσης



  Νομίζω ότι ένα λάθος που κάνουμε είναι να σκεφτόμαστε ότι η προπόνηση είναι ένας σκοπός από μόνη της, η προπόνηση όμως είναι πάντα το μέσο για κάποιο σκοπό.   
  Θα πρέπει να επικεντρωθούμε στο γεγονός ότι προετοιμάζουμε τον αθλητή να ανταπεξέλθει στην ανταγωνιστική αρένα, να είναι ιδιαίτερα προσαρμόσιμος και αποτελεσματικός σε όλες τις ικανότητες που απαιτούνται για την αθλητική απόδοση.
  Αυτό απαιτεί ένα πολύπλευρο πρόγραμμα προπόνησης που προκαλεί τον αθλητή για την επίλυση όλο και πιο σύνθετων προβλημάτων κίνησης.
  Δεν υπάρχει τίποτα λάθος στη μέτρηση της δύναμης, την επίδοση στο άλμα ή οποιαδήποτε άλλη φυσική ικανότητα που μπορεί να μετρηθεί, αλλά όλες αυτές οι μετρήσεις πρέπει να τεθούν σε ένα πλαίσιο. Επειδή ένας αθλητής σηκώνει στις πιέσεις πάγκου ένα Α ποσό ή έχει άλμα ένα Β ύψος δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι θα είναι ένας καλύτερος παίκτης.
  Το πρόβλημα είναι ότι, είναι εύκολο να παρασυρθείτε κυνηγώντας αριθμούς και να  ξεγελαστείτε, ουσιαστικά πρόκειται για τυχαίους αριθμούς, εκτός εάν τοποθετούνται σε ένα πλαίσιο.
  Θα πρέπει επίσης να θυμόμαστε ότι οι περισσότερες κλασικές δοκιμασίες επιδόσεων μετράνε μόνο ένα μέρος του τρόπου παραγωγής δύναμης.
  Γνωρίζουμε από την εμβιομηχανική ανάλυση και την εμπειρία ότι η μείωση της δύναμης είναι ο μεγαλύτερος περιοριστικός παράγοντας της κίνησης, και ότι η ιδιοδεκτικότητα προσδίδει ποιότητα στην κίνηση.
  Και οι δύο αυτές ικανότητες είναι δύσκολο να μετρηθούν, έτσι ώστε συχνά αγνοούνται.
  Η προπόνηση θα πρέπει να εξισορροπεί όλες τις φυσικές ικανότητες και να μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι δεν προπονούνται μεμονωμένα τα διάφορα συστήματα του σώματος, όλα τα συστήματα πρέπει να εργαστούν μαζί συνεργικά για να αυξηθεί η απόδοση.
  Συστήματα όπως το κεντρικό νευρικό σύστημα, το αυτόνομο νευρικό σύστημα, το ανοσοποιητικό σύστημα, το πεπτικό σύστημα, το ενδοκρινικό σύστημα, το σκελετικό σύστημα, το μυϊκό σύστημα, το καρδιαγγειακό σύστημα και το αναπνευστικό σύστημα, εργάζονται όλα μαζί για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού.

Διαβάστε ακόμη