Συνολικές προβολές σελίδας

ΣΥΣΤΑΣΗ

Με πολύ καλή διάθεση δημοσιεύω στο παρόν blog κάποια άρθρα που πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κάποιους συναδέλφους γυμναστές ή προπονητές, υπάρχουν όμως αρκετοί που αναδημοσιεύουν τα δικά μου άρθρα σε δικά τους site ή blog χωρίς αναφορά στο όνομά μου ή στο blog από όπου προέρχονται τα άρθρα.

Στο εξής απαγορεύεται ρητά σε όλους να αναδημοσιεύουν άρθρα από το παρόν blog και δικά μου άρθρα από οπουδήποτε αλλού τα βρουν διαθέσιμα.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Παγωμένος ώμος ή Συμφυτική θυλακίτις

  Ο παγωμένος ώμος είναι μια συχνή, επώδυνη κατάσταση που επηρεάζει σημαντικά τις καθημερινές δραστηριότητες και τη ποιότητα της ζωής του ατόμου.
  Ο όρος παγωμένος ώμος περιεγράφηκε πρώτη φορά το 1934 από τον Dr Robert Codman, ως μια επώδυνη κατάσταση του ώμου με δυσδιάκριτα σημεία έναρξης που συνδέεται με ακαμψία του ώμου και δυσκολία στον ύπνο όταν το άτομο κοιμάται στην προσβεβλημένη πλευρά, η επιστημονική ονομασία στις μέρες μας είναι συμφυτική θυλακίτις.
  Το κύριο χαρακτηριστικό του παγωμένου ώμου είναι ο σημαντικός περιορισμός όταν κάποιος προσπαθεί να ανεβάσει τον βραχίονά του προς τα εμπρός, καθώς και δυσκολία στην έξω στροφή της άρθρωσης του ώμου (μια κίνηση που κάνουμε όταν ανοίγουμε τις σελίδες μιας εφημερίδας για να διαβάσουμε).
  Τα συμπτώματα μπορεί να προέρχονται από υπέρχρηση, από αθλητικές κακώσεις του στροφικού πετάλου, από σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης, από την εξάρθρωση της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης ή την αρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου.
  Κανείς δεν μπορεί να είναι αρκετά σίγουρος σχετικά με το πώς αναπτύσσεται αυτή η κατάσταση αν και υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις φλεγμονής του αρθρικού υμένα με επακόλουθο την αντιδραστική ουλοποίηση και πάχυνση (ίνωση) του αρθρικού θυλάκου που περιβάλλει την άρθρωση του ώμου. Η αντιδραστική πάχυνση του αρθρικού θυλάκου οδηγεί σε μείωση του εύρους των κινήσεων στην άρθρωση του ώμου.


  Ενώ τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας είναι πιο πιθανό να βιώσουν αυτή την κατάσταση από ότι τα άτομα μικρότερης ηλικίας, σε πολλές περιπτώσεις, αυτή η κατάσταση να υποβόσκει σε άτομα μικρότερης ηλικίας και μπορεί να επιδεινωθεί από ένα μικροτραυματισμό.
  Πολλά άτομα μεγαλύτερης ηλικίας αισθάνονται ότι ο πόνος είναι ένα φυσικό μέρος της διαδικασίας γήρανσης και δεν ζητούν ιατρική βοήθεια έως ότου η κατάσταση να γίνει ιδιαίτερα επώδυνη.
  Εμφανίζεται σε άνδρες που διανύουν την πέμπτη δεκαετία της ζωής τους και σε γυναίκες που διανύουν την τέταρτη δεκαετία και οι τελευταίες στατιστικές μελέτες δείχνουν να εμφανίζεται συχνά σε γυναίκες που οδεύουν στην εμμηνόπαυση. Εμφανίζεται πιο συχνά στις γυναίκες από τους άνδρες και περίπου το 20% των ασθενών θα εμφανίσουν συμπτώματα και στον άλλο ώμο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.
  Ένα άτομο με συμπτώματα παγωμένου ώμου χωρίς θεραπεία συνήθως περνά από τρεις φάσεις.
α) Η επώδυνη φάση, αυτή μπορεί να διαρκέσει από τρεις έως εννέα μήνες. Θα υπάρχει πόνος και δυσκαμψία γύρω από τον ώμο χωρίς ιστορικό τραυματισμού, τα συμπτώματα χειροτερεύουν τη νύχτα και ανταποκρίνονται ελάχιστα στα γνωστά παυσίπονα.
β) Η συμφυτική φάση, περίπου τέσσερις έως δώδεκα μήνες από την έναρξη των συμπτωμάτων ο πόνος υποχωρεί σταδιακά, αλλά παραμένει η ακαμψία. Ο ώμος συνεχίζει να πονάει μόνο σε ακραίες θέσεις. Το εύρος κίνησης της άρθρωσης του ώμου μειώνεται σημαντικά με σχεδόν πλήρη απουσία της έξω στροφής.
γ) Η φάση επίλυσης, ο πόνος υποχωρεί σημαντικά και υπάρχει αυτόματη βελτίωση στο εύρος της κίνησης, αλλά το εύρος της κίνησης δεν θα ανακάμψει ποτέ πλήρως.
  Η θεραπεία ενός παγωμένου ώμου εξαρτάται από τη φάση που βρίσκεται τη στιγμή της εξέτασης από τον γιατρό.
  Η θεραπεία στην επώδυνη φάση κατευθύνεται στην ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής, συνήθως χορηγούνται παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη. Μετά την αντιμετώπιση της φλεγμονής, προτείνονται ασκήσεις κινητικότητας στα όρια του πόνου για τη διατήρηση του εύρους κίνησης.
  Η θεραπεία κατά τη διάρκεια της συμφυτικής φάσης επικεντρώνεται σε ασκήσεις κινητικότητας, με σκοπό να ανακτηθεί το πλήρες εύρος της κίνησης.
  Ο παγωμένος ώμος είναι μια επώδυνη κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπισθεί επαρκώς εάν η διάγνωση γίνει έγκαιρα.