Συνολικές προβολές σελίδας

ΣΥΣΤΑΣΗ

Με πολύ καλή διάθεση δημοσιεύω στο παρόν blog κάποια άρθρα που πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κάποιους συναδέλφους γυμναστές ή προπονητές, υπάρχουν όμως αρκετοί που αναδημοσιεύουν τα δικά μου άρθρα σε δικά τους site ή blog χωρίς αναφορά στο όνομά μου ή στο blog από όπου προέρχονται τα άρθρα.

Στο εξής απαγορεύεται ρητά σε όλους να αναδημοσιεύουν άρθρα από το παρόν blog και δικά μου άρθρα από οπουδήποτε αλλού τα βρουν διαθέσιμα.

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Ισοκινητικός έλεγχος και ……..

  Είναι απολύτως εκπληκτικό για μένα ότι πολλοί ειδικοί εξακολουθούν να κάνουν εκτεταμένες ισοκινητικές δοκιμές τόσο για τον έλεγχο ενός τραυματισμού, όσο και για το επίπεδο αποκατάστασης ενός τραυματισμού ή και για την έρευνα. Ο ισοκινητικός έλεγχος θεωρήθηκε τεχνολογία αιχμής στη δεκαετία του 1970, όταν δεν ξέραμε αρκετά για τη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος.
  Στην καλύτερη περίπτωση οι ισοκινητικές δοκιμασίες μας λένε τι μπορεί να κάνει ένας μυς ή μια ομάδα μυών σε ένα πολύ ελεγχόμενο, αλλά πολύ αφύσικο περιβάλλον. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 και στις αρχές της δεκαετίας του '80 γίνονταν εκτεταμένοι ισοκινητικοί έλεγχοι, γιατί θεωρούσαν ότι έπρεπε να εκτιμηθεί η δύναμη.
  Σίγουρα υπήρχαν διαφορές μεταξύ δεξιάς και αριστερής πλευράς, αλλά όταν άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι το σώμα είναι ουσιαστικά μια ασύμμετρη κατασκευή, οι απόψεις άλλαξαν. Τότε υπήρχε η περίφημη αναλογία δύναμης των οπίσθιων μηριαίων προς τον τετρακέφαλο, αλλά μόνο στην κίνηση του γόνατος, ενώ ο ορθός μηριαίος και οι οπίσθιοι μηριαίοι (εκτός από τη βραχεία κεφαλή του μηριαίου δικέφαλου) είναι διαρθρικοί και έχουν σημαντική συμμετοχή στην κίνηση του ισχίου.
  Έχω δει αθλητές με μεγάλη βαθμολογία στον ισοκινητικό έλεγχο και δεν μπόρεσαν ποτέ να γυρίσουν στην αθλητική τους δραστηριότητα. Εν ολίγοις μια απομονωμένη δοκιμασία που γίνεται σε ένα επίπεδο με μια φαινομενική πρόκληση δεν μας λέει σχεδόν τίποτα για την ικανότητα του αθλητή πέρα από το τι μπορεί να κάνει στη συγκεκριμένη δοκιμή.


  Το χειρότερο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε μέχρι και σήμερα είναι η μεζούρα που χρησιμοποιούν πολλοί ορθοπεδικοί για να μετρήσουν τη δύναμη του τετρακέφαλου κατά την αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. Παίρνουν τη μεζούρα και μετράνε τη δύναμη σε εκατοστά και άμεσα βγάζουν το πόρισμα ότι ο τετρακέφαλος υπολείπεται σε δύναμη και πρέπει ο αθλητής να αυξήσει περισσότερο τη δύναμη του τετρακέφαλου, εννοείται στην έκταση του γόνατος.
  Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η δύναμη και η υπερτροφία δεν είναι συνώνυμα και συναφή, τις περισσότερες φορές η υπερτροφία αργεί αλλά η δύναμη επανέρχεται πολύ πιο γρήγορα. Αλλά το τραγικό της υπόθεσης είναι η μέτρηση της δύναμης σε εκατοστά, δηλαδή σε μονάδα μέτρησης του μήκους.
  Μονάδα μέτρησης της δύναμης είναι το Newton (Νιούτον), το οποίο συμβολίζεται με Ν και αντιστοιχεί περίπου σε 102 γραμμάρια.