Συνολικές προβολές σελίδας

ΣΥΣΤΑΣΗ

Με πολύ καλή διάθεση δημοσιεύω στο παρόν blog κάποια άρθρα που πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κάποιους συναδέλφους γυμναστές ή προπονητές, υπάρχουν όμως αρκετοί που αναδημοσιεύουν τα δικά μου άρθρα σε δικά τους site ή blog χωρίς αναφορά στο όνομά μου ή στο blog από όπου προέρχονται τα άρθρα.

Στο εξής απαγορεύεται ρητά σε όλους να αναδημοσιεύουν άρθρα από το παρόν blog και δικά μου άρθρα από οπουδήποτε αλλού τα βρουν διαθέσιμα.

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Ο Αριστοτέλης και η σύγχρονη κινησιολογία



  Ο Αριστοτέλης στο έργο του ʺΠερί ζώων κινήσεωςʺ, κάνει εκτενείς κινησιολογικές παρατηρήσεις, τις οποίες ολοκληρώνει στο ʺΠερί πορείας ζώωνʺ.
  Όσον αφορά την κίνηση αναφέρει έξι κατευθύνσεις της κίνησης, τις οποίες αποκαλεί ʺδιαστάσειςʺ, οι οποίες είναι οι άνω, κάτω, μπρος, πίσω, δεξιά κι αριστερά.
  Από αυτές τις έξι διαστάσεις, προκύπτουν τρία ζεύγη άνω - κάτω, μπρος - πίσω, αριστερά - δεξιά. Τα ζεύγη αυτά αφορούν την κατεύθυνση κατά την οποία πραγματοποιείται η κίνηση.
  Με βάση αυτά, πίστευε ότι θα πρέπει να καταρτιστεί ένα πρόγραμμα ασκήσεων εξατομικευμένο, που θα στηρίζεται στην επιλογή της κατάλληλης άσκησης για κάθε άτομο.

  
  Στις μέρες μας ο βαθμός ελευθερίας της κίνησης αναφέρεται στην ελευθερία της κίνησης ενός στερεού σώματος στον τρισδιάστατο χώρο. Συγκεκριμένα, το σώμα είναι ελεύθερο να κινηθεί προς εμπρός - πίσω, πάνω - κάτω, αριστερά - δεξιά (σε τρεις άξονες), σε συνδυασμό με την περιστροφή γύρω από τους τρεις άξονες.
  Ο βαθμός ελευθερίας της κίνησης των αρθρώσεων είναι σημαντικός για την ανάλυση και τη μέτρηση των ιδιοτήτων των εμβιομηχανικών συστημάτων.



  Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι για να υπάρξει κίνηση θα πρέπει να υπάρχουν δύο μέρη, το κινούμενο σαν αντικείμενο της κίνησης και το ακίνητο, ως βάση της κίνησης, χαρακτηριστικά γράφει ʺαδύνατον κινείσθαι μηδενός ηρεμούντοςʺ, δηλαδή για να κινηθεί κάτι θα πρέπει να υπάρχει κάτι άλλο ακίνητο που θα αποτελέσει τη βάση της κίνησης.
  Στις μέρες μας συζητάμε για σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης και των αρθρώσεων καθώς έχουμε καταλάβει ότι για να κινηθεί ένα άκρο πρέπει να βρει βάση σε κάποιο απομακρυσμένο σημείο του σώματος και εάν αυτό το σημείο δεν είναι αρκετά σταθερό η ποιότητα της κίνησης μειώνεται σημαντικά.

  Ο Αριστοτέλης αποδεχόταν ως βάση της ανθρώπινης κίνησης το δεξιό ημισφαίριο του σώματος, το οποίο θεωρούσε ενεργητικό ενώ το αριστερό αποτελούσε το υποστηρικτικό, το στήριγμα δηλαδή της κίνησης του δεξιού. Γράφει ʺτο δεξιόν είναι φύση βέλτιον του αριστερού κεχωρισμένου και τα δεξιά τοις ανθρώποις μάλιστα δεξιά εστίνʺ, δηλαδή το δεξιό μισό είναι από τη φύση του καλύτερο και στον άνθρωπο τα δεξιά είναι ικανότερα, και ακόμη ʺκινεί γαρ πέφυκε το δεξιόν, κινείσθαι δε το αριστερόνʺ δηλαδή η κίνηση ξεκινάει από το δεξιό κι ακολουθεί το αριστερό. Σαν παράδειγμα χρησιμοποιούσε τα παιδιά που όταν παίζουν κουτσό, στηρίζονται στο αριστερό πόδι καθώς είναι πιο εύκολο να ελέγξεις το βάρος στο άκρο που κατά τη βάδιση προσφέρει τη στήριξη (αριστερό), παρά σ' αυτό που προσφέρει την κίνηση (δεξιό).
  Στις μέρες μας γνωρίζουμε ότι πριν καν ξεκινήσουμε την κίνηση του άκρου της μιας πλευράς το άκρο της αντίθετης πλευράς ενεργοποιείται για να δημιουργηθεί βάση για την κίνηση του άκρου που θέλουμε να κινήσουμε.

Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγιρα της Χαλκιδικής και πέθανε το 322 π.Χ. στη Χαλκίδα.