Συνολικές προβολές σελίδας

ΣΥΣΤΑΣΗ

Με πολύ καλή διάθεση δημοσιεύω στο παρόν blog κάποια άρθρα που πιστεύω ότι μπορεί να βοηθήσουν κάποιους συναδέλφους γυμναστές ή προπονητές, υπάρχουν όμως αρκετοί που αναδημοσιεύουν τα δικά μου άρθρα σε δικά τους site ή blog χωρίς αναφορά στο όνομά μου ή στο blog από όπου προέρχονται τα άρθρα.

Στο εξής απαγορεύεται ρητά σε όλους να αναδημοσιεύουν άρθρα από το παρόν blog και δικά μου άρθρα από οπουδήποτε αλλού τα βρουν διαθέσιμα.

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2016

Ανισοσκελία


  Με σκοπό το σχεδιασμό αποτελεσματικών προγραμμάτων διορθωτικών ασκήσεων για τη βελτίωση της λειτουργίας του σώματος πρέπει να κατανοήσουμε τους περιορισμούς και τις αδυναμίες που παρουσιάζει το άτομο για το οποίο δημιουργούμε το πρόγραμμα άσκησης. Αυτό περιλαμβάνει την επίγνωση των διαρθρωτικών ανισορροπιών, όπως η απόκλιση του μήκους των ποδιών (δηλαδή, όταν το ένα πόδι έχει διαφορετικό μήκος από το άλλο).
  Αν και η διάγνωση της ανισοσκελίας δεν είναι στο πεδίο κάποιας συγκεκριμένης επιστημονικής ειδικότητας ή μιας επαγγελματικής κατηγορίας είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε τις συνέπειες αυτής της ανισορροπίας και πώς μπορεί να επηρεάσει το μυοσκελετικό σύστημα.
  Υπάρχουν δύο τύποι απόκλισης στο μήκος των ποδιών, η λειτουργική απόκλιση και η ανατομική απόκλιση. 

Λειτουργική απόκλιση 
  Το λειτουργικό μήκος ποδιών αναφέρεται σε μυοσκελετικές διαταραχές, όπου οποιοσδήποτε αριθμός αρθρώσεων ή μυών του σώματος δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τμήματα του σκελετού να βρίσκονται εκτός ευθυγράμμισης κάνοντας το ένα πόδι να φαίνεται σαν να έχει διαφορετικό μήκος από το άλλο, καθώς η λεκάνη δεν ευθυγραμμίζεται. Η αποκατάσταση της σωστής λειτουργίας των αρθρώσεων και της αναλογίας μήκους και δύναμης των μυών με την σωστή επιλογή ασκήσεων, μετά από μυοσκελετικό έλεγχο για τις μυϊκές ανισορροπίες μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην επίλυση του προβλήματος.
  Οι αιτίες μιας λειτουργικής απόκλισης του μήκους των ποδιών μπορεί να είναι πάρα πολλές και είναι αδύνατον να περιγραφούν εάν δεν γίνει μυοσκελετικός έλεγχος. 

Ανατομική απόκλιση 
  Μια ανατομική απόκλιση παρουσιάζεται όταν υπάρχει οστική διαφορά στο μήκος των ποδιών και το ένα πόδι είναι στην πραγματικότητα μικρότερο ή μεγαλύτερο από το άλλο.
  Η ανατομική απόκλιση είναι επίσης γνωστή ως πραγματική απόκλιση, αυτού του είδους αποκλίσεις στο μήκος των ποδιών έχουν βρεθεί σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε ποσοστό που σε κάποιες έρευνες φθάνει μέχρι και στο 95%. Ωστόσο, οι σημαντικές αποκλίσεις στο μήκος των ποδιών, περισσότερο από ένα εκατοστό βρέθηκαν περίπου σε 1 στα 4 άτομα.
  Η οστική διαφορά στο μήκος των ποδιών μπορεί να οφείλεται σε διαφορά στο μήκος της κνήμης ή του μηρού, σε κάποια άτομα η διαφορά μπορεί να προέρχεται από ένα μακρύτερο μηρό και σε κάποια άλλα άτομα η διαφορά μπορεί να οφείλεται μια μακρύτερη κνήμη, αυτό σημαίνει ότι σε κάποια άτομα τα γόνατα ευθυγραμμίζονται ενώ σε κάποια άλλα άτομα τα γόνατα δεν ευθυγραμμίζονται, τέλος κάποια άτομα που δεν παρουσιάζουν ανισοσκελία τα γόνατά τους δεν ευθυγραμμίζονται καθώς παρουσιάζουν διαφορές στο μήκος της κνήμης και του μηρού μεταξύ των δυο κάτω άκρων. 
  Η ανατομική απόκλιση στο μήκος των ποδιών επηρεάζει ολόκληρο το μυοσκελετικό σύστημα και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία, την υγεία και την ποιότητα ζωής του ατόμου.
  Το σώμα έχει σχεδιαστεί να είναι ένα δυναμικό σύστημα που μπορεί να προσαρμοστεί απίστευτα καλά σε ένα μεγάλο αριθμό κινήσεων και θέσεων, ωστόσο, μια ανατομική διαφορά στο μήκος των ποδιών προκαλεί τα οστά και τις αρθρώσεις να μετατοπιστούν έξω από την σωστή ευθυγράμμιση, πιέζοντας τις δομές των μαλακών ιστών όπως οι μύες, οι τένοντες, οι σύνδεσμοι και οι περιτονίες να αντισταθμίσουν τα φορτία, διαδικασία που οδηγεί κάποιες δομές να υπερλειτουργούν και να οδηγούνται στην υπερκόπωση, γεγονός που αλλάζει την ισορροπία δυνάμεων στις αρθρώσεις και μπορεί να οδηγήσει σε κακώσεις με την πάροδο του χρόνου.
  Ορισμένες περιοχές του σώματος που επηρεάζονται ιδιαιτέρα από την ανατομική απόκλιση των κάτω άκρων είναι η σπονδυλική στήλη, τα ισχία, η ποδοκνημική και το πόδι.
  Η πύελος σχηματίζει τη βάση στήριξης της σπονδυλικής στήλης, ως εκ τούτου μια καλά ισορροπημένη πύελος είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία της σπονδυλικής στήλης και την βέλτιστη λειτουργία της. Για να κατανοήσουμε πώς η ανατομική απόκλιση των κάτω άκρων μπορεί να επηρεάσει τη σπονδυλική στήλη είναι επιτακτική ανάγκη να κατανοήσουμε τη δομική ανατομία της περιοχής. Η πύελος ή λεκάνη σχηματίζεται από τα δύο ανώνυμα οστά που συνδέονται μπροστά στην ηβική σύμφυση και πίσω με το ιερό οστό, η κίνηση από κάθε πλευρά της πυέλου είναι δυνατή λόγω αυτών των δύο σημαντικών αρθρώσεων που βρίσκονται στην πύελο.
  Μία από αυτές τις αρθρώσεις είναι η ιερολαγόνια άρθρωση, μια από κάθε πλευρά του πίσω μέρους της πυέλου, όπου η λεκάνη συναντά την βάση της σπονδυλικής στήλης στο ιερό οστό. Η άλλη άρθρωση βρίσκεται στο εμπρόσθιο μέρος της λεκάνης, όπου τα ηβικά οστά των δύο πλευρών συναντιούνται (ηβική σύμφυση). Δεδομένου ότι η βάση της σπονδυλικής στήλης αρθρώνεται σε κάθε πλευρά της λεκάνης μέσω της ιερολαγόνιας άρθρωσης, η θέση και η κίνηση της λεκάνης επηρεάζει την κίνηση και τη λειτουργία της σπονδυλικής στήλης.
  Εκτός από την αλληλεπίδραση με τη σπονδυλική στήλη, η κάθε πλευρά της λεκάνης αρθρώνεται επίσης με το αντίστοιχο πόδι μέσω της κοτύλης του ισχίου, από σκελετική άποψη, το ύψος της κάθε πλευράς της πυέλου καθορίζεται από το μήκος του σκέλους σε εκείνη την πλευρά του σώματος. Αν το ένα πόδι είναι μεγαλύτερο από το άλλο τότε η λεκάνη θα μπορεί επίσης να είναι υψηλότερη από την ίδια πλευρά.
  Εάν το ένα κάτω άκρο της μια πλευράς είναι μεγαλύτερο τότε η βάση της σπονδυλικής στήλης θα μετατοπιστεί προς εκείνη την πλευρά προκαλώντας αντισταθμιστική μετατόπιση σε όλη την σπονδυλική στήλη προκειμένου το κεφάλι να παραμείνει στην σωστή θέση. Ως εκ τούτου η διαφορά στο μήκος των ποδιών μπορεί να οδηγήσει σε πλάγια απόκλιση της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση) να προκαλέσει πόνο και ερεθισμό στις αρθρώσεις της λεκάνης, των μεσοσπονδύλιων δίσκων της σπονδυλικής στήλης και των μυών και άλλων μαλακών ιστών που βοηθούν στη σταθεροποίηση και την κινητικότητα των περιοχών αυτών.
  Το μήκος του κάθε σκέλους επηρεάζει επίσης τη θέση και τη λειτουργία της κοτύλης του ισχίου καθώς η μια πλευρά βρίσκεται ψηλότερα από την άλλη και η κοτύλη της μιας πλευράς  δέχεται διαφορετικά φορτία και σε διαφορετικά σημεία από την κοτύλη της άλλης πλευράς.
  Αυτά τα πρότυπα αντιστάθμισης στο ισχίο μπορεί να προκαλέσουν διάφορα προβλήματα όπως η τροχαντηρίτιδα, η θυλακίτιδα, το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας, προβλήματα στο γόνατο και δυσλειτουργία στην ιερολαγόνια άρθρωση.
  Η διαφορά στο μήκος των ποδιών μπορεί επίσης να επηρεάσει τη λειτουργία στο άκρο πόδι και την ποδοκνημική άρθρωση.
  Ο πρηνισμός ή επιπέδωση της καμάρας του ποδιού είναι μια συχνή αντιστάθμιση για την πλευρά με το μεγαλύτερο σκέλος προκειμένου το σώμα να μειώσει το ύψος του ποδιού μειώνοντας το ύψος της καμάρας. Αντιστρόφως προκειμένου το σώμα να αυξήσει το ύψος του βραχύτερου σκέλους αυξάνει τον υπτιασμό και το ύψος της καμάρας.
  Ως εκ τούτου, ένα κοινό πρότυπο αντιστάθμισης για ένα άτομο με ανισοσκελία είναι να παρουσιάζει υπερπρηνισμό στην πλευρά με το μεγαλύτερο πόδι και υπερυπτιασμό στην πλευρά με το βραχύτερο πόδι.
  Αυτές οι ανισορροπίες στα πόδια συνήθως εμφανίζονται με αντισταθμιστικές αλλαγές στην ποδοκνημική άρθρωση καθώς συνήθως ο υπερπρηνισμός συνοδεύεται από μια προς τα έσω στροφή ενώ ο υπερυπτιασμός συνήθως συνοδεύεται με μια προς τα έξω στροφή.
  Η λάθος ευθυγράμμιση στο άκρο πόδι και την ποδοκνημική άρθρωση μπορεί να οδηγήσει σε διαστρέμματα, σε τενοντίτιδα του αχίλλειου τένοντα, σε πελματιαία απονευρωσίτιδα και σε πρόσκρουση του αστράγαλου.
  Η πρώτη διάγνωση της ανισοσκελίας μπορεί να γίνει με μια απλή επισκόπηση της στάσης του σώματος, στη συνέχεια μπορεί να ακολουθήσει μια μέτρηση του μήκους των ποδιών και μια ψηφιακή ακτινογραφία που θα δώσει την ακριβή εικόνα της λεκάνης.
  Στη συνέχεια σειρά έχει το πελματογράφημα και η κατασκευή ειδικών πελμάτων, στη συνέχεια είναι απαραίτητος ο μυοσκελετικός έλεγχος για τη διάγνωση των ανισορροπιών στην αναλογία μήκους και δύναμης των μυών για την σωστή επιλογή ασκήσεων για τη δημιουργία ενός προγράμματος ασκήσεων με στόχο τη βελτίωση των μυϊκών ανισορροπιών που έχουν δημιουργηθεί λόγω της ανισοσκελίας.
  Φυσικά η ανισοσκελία θα παραμένει, άλλα η βελτίωση της θέσης των αρθρώσεων μέσω της σωστής επιλογής ασκήσεων και των ορθωτικών πελμάτων θα μειώσει σημαντικά τα συμπτώματα και θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής του ατόμου. Εάν η ανισοσκελία διαγνωστεί στην εφηβεία ή καλύτερα στην προεφηβεία μπορεί να αποτραπεί ή να μην επιδεινωθεί η σκολίωση, άλλα και να διατηρηθεί η ακεραιότητα των αρθρώσεων που θα επιβαρυνθούν από την ανισοσκελία.